تبليغاتX
بربال ملائک

عكس هاي دهه اول محرم 87 بندر دير


دهه اول محرم 87


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در شنبه بیست و یکم دی 1387 ساعت 2:31 موضوع تصاوير | لینک ثابت


تصاويري از شام غريبان

شام غریبان حسینی- خیابان بلوار قزوین



ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در جمعه بیستم دی 1387 ساعت 5:24 موضوع تصاوير | لینک ثابت


محرم

 


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در جمعه بیستم دی 1387 ساعت 4:1 موضوع تصاوير | لینک ثابت


عکس های ساخت ضریح مطهرحضرت ابوالفضل العباس (ع) در ایرن

عکس های ساخت ضریح مطهرحضرت ابوالفضل العباس (ع) در ایرن



ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در جمعه بیستم دی 1387 ساعت 4:0 موضوع تصاوير | لینک ثابت


اربعین حسینی در اصفهان

اربعین حسینی در اصفهان



ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در جمعه بیستم دی 1387 ساعت 3:58 موضوع تصاوير | لینک ثابت


عكس محرم




ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در جمعه بیستم دی 1387 ساعت 3:54 موضوع تصاوير | لینک ثابت


عزاداري چيست؟...

عزادار حقيقی

   عزاداري چيست؟

عزاداري از مقوله ياد و ذكر است. ياد كسي كه به مصيبتي دچار شده است و ياد كسي كه به علل طبيعي و غير طبيعي از قبيل قتل، حادثه و امثال اينها از دنيا رفته است.

شكي نيست كه انسان موجودي است كه طبيعتاً فراموشكار است و نسبت به چيزهايي كه توجه به آنها برايش مفيد است، دچار غفلت مي شود. در اين مواقع يادآوري و تذكّر آن چيز انسان را از ابتلا به حوادثي برايش مضرّ است نجات مي دهد و از آثار خوب توجه به آن چيز مفيد، بهره مند مي سازذ.

يكي از قوانين مهم خلقت اين است كه هر چيزي كه براي سعادت دنيا و آخرت انسان مفيد، لازم و ضروري باشد،غفلت از آن انسان را دچار خسران دنيوي و يا اخروي مي كند و به همين دليل لازم است به هر وسيله ممكن او را متوجه آن چيز مهم كرد و غفلت او را بر طرف ساخت.

غمگين شدن، نارضايتي، تباكي، گريستن، جامه عزا بر تن كردن و ...همگي درجات و يا به بيان ديگر مراتبي از عزاداري اند؛ وسيله اي براى ذكر كسي كه به گونه اي از دست داده ايم ، راهي براى شناخت و سازندگي .

   ارزش و نقش عزاداری                                    

 موضوع زيارت قبور مطهر و مقدّس معصومين (عليهم السلام) و اولياي دين و نيز توسل به ايشان و سوگواري در ايّام شهادت، همچنين بزرگداشت ايّام ميلادشان و يا ايّامي كه به نحوي به آن انوار طيبه مربوط است، به خصوص در مورد سيّد الشهدا(ع) ، از مهمترين موضوعاتي است كه در فرهنگ اسلام و البته در عقايد شيعي، جايگاه بسيار رفيعي دارد.

هيچ عملي به اندازهء برپايي عزاداري براي امام حسين(ع) در حفظ دين از انحرافات و از هجوم بي امان دشمنان اسلام براي نابودي دين و همچنين توسعه فرهنگ ديني مؤثر نبوده و نيست. مي توان چنين مجالسي را مهمترين "وسيله" براي صيانت از كيان دين و جامعه اسلامي و نيز بسط روح دين و دينداري دانست. چه زيبا فرمود رهبر كبير انقلاب، امام خميني (ره) :

امام حسين (ع) نجات داد اسلام را، ما براي يك آدمي كه نجات داده اسلام را و رفته و كشته شده، هر روز بايد گريه كنيم، ما هر روز بايد منبر برويم براي حفظ اين مكتب. محرم و صفر است كه اسلام را زنده نگه داشته است. فداكاري سيّدالشهدا (ع) است كه اسلام را براي ما زنده نگه داشته است. 

(صحيفه نور، ج 8، ص 69)

متأسفانه عزاداري ها با همهء اهميّت و جايگاه مهمي كه دارند، در طول زمان دچار آفات، خطرات و انحرافاتي شده است كه اين "وسيله" مهم را تا حدودي كمرنگ كرده است.

هيچ ديني و هيچ ملّتي در جهان، چنين "وسيله" قدرتمندي را براي پيشرفت و سعادت در دست ندارد.

با وجود بيان فلسفه عزاداري و نيز شرح زيارت عاشورا در مجالس عزاداري، به نظر مي رسد هنوز نتوانسته ايم از اين "وسيله" با عظمت استفاده كافي و لازم را براي پيشبرد اهداف مقدّس دين و مبارزه با دشمنان خونين آن بنماييم، باشد كه با درك صحيح از اين موضوع گامهايي سازنده در جهت پيشرفت اهداف فرهنگ شيعي برداريم و به اين فرمايش نوراني اميرالمؤمنين (عليه السلام) عمل كرده باشيم كه:

اِذا لَمْ يَكُنْ ما تُريدُ فَاردْ ما يَكونُ:

هر گاه آنچه را مي خواهي نيست پس آنچه را كه هست بخواه

(غررالحكم، ج3، ص135)

بر گرفته از كتاب عزادار حقيقی ،  اثر: محمد شجاعی


 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:38 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


مراتب سير و سلوك عزادار

مراتب سير و سلوك عزادار

عزاداران، همانند مؤمنان داراي درجات و مراتب مختلفي هستند كه هر مرتبه، درجه و جايگاه عزادار را در نظام انسانيت و در نزد خداوند و نيز ميزان قرب او را به سيّدالشهدا (ع) نشان مي دهد.البته تمامي درجات عزاداري داراي اجر و ثواب الهي است و هر مرتبه خير و ثوابي را نصيب عزادار مي كند.

مراتب سير و سلوك عزادار عبارتند از:
مرتبه اول عزاداری
مرتبه دوم عزاداری
مرتبه سوم عزاداری
مرتبه چهارم عزاداری

مرتبه پنجم عزاداری


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:36 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


دليل بزرگداشت اربعين و واکاوی پرسش ‌هایی درباره این روز

دليل بزرگداشت اربعين و واکاوی پرسش ‌هایی درباره این روز
 

اعمال روز اربعین امام حسین (ع)
نکاتی دربارهء اربعین
             
 1. عدد چهل
             
 2. اربعین امام حسین (ع)
              3. بازگشت اسيران به مدينه يا كربلا
              4. ميرزا حسين نوري و اربعين‌
              5. شهيد قاضي طباطبائي و اربعين‌

 

اعتبار اربعين امام حسين (ع‌) از قديم الايام ميان شيعيان و در تقويم تاريخي ‌وفاداران به امام حسين (ع‌) شناخته شده بوده است‌. كتاب مصباح المتهجد شيخ طوسي كه حاصل گزينش دقيق و انتخاب معقول شيخ طوسي از روايات‌فراوان درباره تقويم مورد نظر شيعه در باره ايام سوگ و شادي و دعا و روزه وعبادت است‌، ذيل ماه «صفر» مي‌نويسد: نخستين روز اين ماه (از سال 121)، روز كشته شدن زيد بن علي بن الحسين است‌. 
روز سوم اين ماه از سال 64روزي است كه مسلم بن عقبه پرده كعبه را آتش زد و به ديوارهاي آن سنگ‌پرتاب نمود در حالي كه به نمايندگي از يزيد با عبدالله بن زبير در نبرد بود. 
روز 20 صفر ـ يعني اربعين ـ زماني است كه حرم امام حسين (ع‌) يعني كاروان ‌اسرا، از شام به مدينه مراجعت كردند. و روزي است كه جابر بن عبدالله بن ‌حرام انصاري‌، صحابي رسول خدا (ص‌)، از مدينه به كربلا رسيد تا به زيارت ‌قبر امام حسين (ع‌) بشتابد و او نخستين كسي است از مردمان كه قبر آن ‌
حضرت را زيارت كرد


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:32 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


عكس



 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:28 موضوع تصاوير | لینک ثابت


فتواي جنگ با امام حسين عليه السلام

فتواي جنگ با امام حسين عليه السلام 

گویند که "ابن حارث" معروف بود به شريح بن قاضي كه اصلاً يمني بود. پیامبر را دیده بود و در زمان حضرت محمد ص و ابوبکر منصبی نداشت و در زمان عمر به قضاوت كوفه منصوب شد ودر زمانهای عثمان و علی ع و امام حسن ع و معاویه و یزید و عبدالملک و حجاج و......... بر منصب قضاوت بود  و وقتي امام علی  عليه السلام او را به اين منصب گماشت بر او شرط كرد كه هيچ حكمي را اجرا نكند، مگر آنكه آن را بر امام عليه السلام عرضه كند.

قضاوت میان حضرت علی ع و مرد نصرانی توسط قاضی شریح

نمونه ديگر داستان خليفه عدالت گستر اسلام علي ع  است. آن حضرت روزی  سپرگم شده خود را نزد مردي نصراني يافت او را به نزد قاضي شريح آورد و گفت: اين سپر مال من است وآن را نزد اين شخص يافتم که آن رانه به ایشان فروخته ام ونه بخشيده ام. شريح از مرد نصراني پرسيد: در مورد ادعاي امير المؤمنين چه پاسخي داريد؟ آن مرد گفت: اين سپر از من ودر ملک من است و امير هم نزد من دروغگو نمي باشد، قاضي بسوي علي (رضي الله عنه) نگاه کرد و از وي پرسيد: اي امير! آيا شاهدي هم داري؟ علي ع  خنديد و گفت: شريح به حق رسيده و من شاهدي ندارم. و قاضي به نفع نصراني فيصله خود را صادر نمود و آن مرد سپر را گرفت ورفت و لي دوباره از راه برگشت وگفت: همانا من شهادت مي دهم که اين فيصله و حکم پيغمبران است ؛ امير المؤمنين من را به محاکمه نزد قاضي خود مي برد و او هم به ضرر امير فيصله مي کند. من به يگانگي خدا و رسالت محمد (ص) شهادت مي دهم. اي امير المؤمنين! اين سپر مال شما است و زماني که شما از جنگ صفين بر گشته بوديد من به دنبال لشکر شما مي آمدم و اين سپر را که از بالاي يکي از شتر هاي شما افتاده بود؛ من برداشتم. علي ع  به ايشان گفت: اين سپر حالا براي شما باشد و آنرا به وي بخشيد و.....

تذکر حضرت علی ع خطاب به قاضی شریح

از مهم‏ترين قضايايى كه در آن، رفتار و عملكرد شريح توسط اميرالمؤمنين عليه السلام نكوهش شده تا جايى كه امام با نوشتن نامه‏اى به او از كار اشتباهش انتقاد نموده است، موضوع خريد خانه‏اى مجلل به قيمت 80 دينار در دوران تصدى مقام قضاوت بوده است كه شرح آن، همراه با نامه امام عليه السلام در كتاب «نهج البلاغه‏» آمده است « نامه 3 » .

 به من خبر دادند که خانه‏ای به هشتاد دینار خریده‏ای، و سندی برای آن نوشته‏ای، و گواهانی آن را امضا کرده‏اند. (شریح گفت: آری ای امیر مومنان امام (ع) نگاه خشم‏آلودی به او کرد و فرمود) ای شریح! به زودی کسی به سراغت می‏آید که به نوشته‏ات نگاه نمی‏کند، و از گواهانت نمی‏پرسد، تا تو را از آن خانه بیرون کرده و تنها به قبر بسپارد. ای شریح! اندیشه کن که آن خانه را با مال دیگران یا با پول حرام نخریده باشی، که آنگاه خانه دنیا و آخرت را از دست داده‏ای. اما اگر هنگام خرید خانه، نزد من آمده بودی، برای تو سندی می‏نوشتم که دیگر برای خرید آن به درهمی یا بیشتر، رغبت نمی‏کردی و آن سند را چنین می‏نوشتم: هشدار از بی‏اعتباری دنیای حرام این خانه‏ای است که بنده‏ای خوارشده، و مرده‏ای آماده کوچ کردن، آن را خریده، خانه‏ای از سرای غرور، که در محله نابودشوندگان، و کوچه هلاک شدگان قرار دارد، این خانه به چهار جهت منتهی می‏گردد. یک سوی آن به آفتها و بلاها، سوی دوم آن به مصیبتها، و سوی سوم به هوا و هوسهای سست‏کننده، و سوی چهارم آن به شیطان گمراه‏کننده ختم می‏شود، و در خانه به روی شیطان گشوده است ....

 شريح و حادثه كربلا

اولين مداخله شريح در آغاز نهضت كربلا، مربوط به بيعت هفتاد تن از بزرگان كوفه همچون: حبيب‏بن مظاهر، محمدبن اشعث . ، مختار ثقفى، عمربن سعد و . . . در حضور شريح و شاهد گرفتن وى بر هوادارى آل‏على عليه السلام و دعوت از امام حسين عليه السلام براى سپردن حكومت كوفه به او بود . ولى صرف نظر از پيمان شكنى بيش‏تر اين بزرگان، خود شريح نيز به محض ورود عبيدالله به كوفه در دارالاماره او حضور يافت و بدون در نظر گرفتن تعهد بر وفادارى با آل‏على، به جرگه مخالفين آن‏ها پيوست و يكى از مشاورين درگاه عبيدالله گرديد. و عبيدالله نيز كه جهت رسيدن به مقاصد خود به حمايت اشخاصى همچون شريح قاضى - كه در ميان مردم مقدس مآب كوفه، از شخصيت ممتازى برخوردار بود - نياز داشت، از او استقبال كرد و او همان كارى كه در برابر سوء استفاده‏هاى «زياد» و پسرش عبيدالله انجام داد، تا جايى كه عبيدالله از كم‏ترين سخن او فتوايى ساخت « معروف است كه وي به دستور عبيدالله زياد، فتوا داد كه چون حسين بن علي عليه السلام بر خليفه وقت خروج كرده، دفع او بر مسلمانان واجب است.»  و از آن براى بسيج مردم كوفه عليه حسين‏بن على عليه السلام استفاده كرد بر اثر همين فتوي بود كه مردم با امام خود جنگيدند و شهيدش كردند و او كه شاهد چنين سوء استفاده‏هايى از گفته خود بود، مهر سكوت بر لب نهاد و به دليل ترس، مصلحت جويى و عافيت‏طلبى خود كوچك‏ترين اعتراضى نكرد و به اين وسيله كفه ترازوى دشمن را در مقابل آل‏على سنگين‏تر نمود .

 پس از قیام مختار

 مختار پس از تسلط بر كوفه و آرام كردن اوضاع اين شهر، شريح قاضى را كه به دنبال بروز فتنه در جهان اسلام، از منصب قضاى كوفه استعفا كرده و خانه نشين شده بود، به كار قضاوت برگرداند . سپاهيان مختار و به خصوص شيعيان او، با اين كار مخالفت نموده و از مختار خواستند كه وى را عزل كند. شريح نيز پس از شنيدن اين اعتراضات، خود را به بيمارى زد، در نتيجه مختار نيز كه تاب تحمل اعتراضات بسيار ياران خود را نداشت، شريح را از كار بركنار نمود و پس از برقرارى خلافت عبدالملك و تسلط او بر كوفه، شريح توسط اين خليفه مجددا به مسند قضاوت باز گردانده شد و پس از به دست گرفتن امارت كوفه توسط حجاج، وى مقام قضاى اين شهر را تثبيت نمود (75) و شريح علاوه بر اشتغال بر اين امر، از مشاوران حجاج نيز به شمار مى‏رفت . و........  و حدودا در سن 120 سالگی فوت کرد .

اگر امثال شریح قاضی در یک لحظه از خدا می‏ترسیدند، به جای این‏که از ابن زیاد بترسند، تاریخ عوض می‏شد.

وقتی که از خون ترسیدیم، از آبرو ترسیدیم، به خاطر پول، خانواده و دوستان ترسیدیم، به خاطر راحتی و عیش خودمان ترسیدیم، برای پیدا کردن خانه‏ای دارای یک اتاق بیش‏تر از خانه قبلی، وقتی به خاطر این چیزها حرکت نکردیم، مسلم است ده نفر مثل امام حسین(ع) هم که بیایند، شهید خواهند شد، همه از بین خواهند رفت؛ کما این‏که امیرالمؤمنین(ع) شهید شد .

 به نقل از وبلاگ گفتارهای حکیمانه


 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:26 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


اعمال ماه محرم

چرا محرم؟!

پيش از اسلام عرب، جنگ در اين ماه را حرام مي‌دانست و ترك مخاصمه مي‌كرد؛ لذا از آن زمان اين ماه بدين اسم نامگذاري شد.(1) و روز اول محرم را اول سال قمري قرار دادند.(2) در توضيح اين كه چرا ماه‌هاي ديگر كه جنگ در آنها حرام است، محرم ناميده نمي‌شود مي‌توان گفت: چون ترك جنگ از اين ماه شروع مي‌شد به آن محرم گفتند.

اين ماه در مكتب تشيع يادآور نهضت حضرت سيدالشهدا و حماسه‌ جاودان كربلاست.

اين ماه، يادآور دلاورمردي‌هاي ياران با وفاي اباعبدالله الحسين(عليه السلام)، فداكاري‌هاي زينب كبري(سلام الله عليها)، حضرت سجاد(عليه السلام)، و همه‌ اسراي كاروان امام حسين(عليه السلام)، است. اين ماه، يادآور خطبه‌ها و شعارهاي آگاهي‌بخش سالار شهيدان، نطق آتشين حضرت زينب(سلام الله عليها) و خطابه‌ غرّاي زين العابدين(عليه السلام)، است.

اين ماه، يادآور استقامت حبيب بن مظاهر و شهادت عون و جعفر است.

آري اين ماه، ماه پيروزي حق بر باطل است.


محرم

محرم از منظر ائمه(عليهم السلام)

شيعيان از امام رضا(عليه السلام)، چنين نقل شده است:

«وقتي محرم فرا مي‌رسيد، پدرم خندان ديده نمي‌شد، حزن و اندوه تا پايان دهه‌ اول بر او غالب بود و روز عاشورا، روز حزن و مصيبت و گريه ايشان بود.»(3)

همچنين حضرت امام رضا(عليه السلام) درباره‌ عاشورا مي‌فرمايد:

«كسي كه عاشورا روز مصيبت و اندوه و گريه‌اش باشد، خداوند قيامت را روز شادماني و سرور او قرار خواهد داد.»(4)

 

اعمال شب اول ماه محرم

نماز: اين شب چند نماز دارد كه يكي از آنها به شرح ذيل است:

دو ركعت، كه در هر ركعت بعد از حمد يازده مرتبه سوره‌ توحيد خوانده شود.

در فضيلت اين نماز چنين آمده است:

«خواندن اين نماز و روزه داشتن روزش موجب امنيّت است و كسي كه اين عمل را انجام دهد، گويا تمام سال بر كار نيك مداومت داشته است.»(5)

2ـ احياي اين شب.(6)

3ـ نيايش و دعا.(7)

 

روز اول محرم

اول محرم هر سال اولين روز سال قمري است. از امام محمدباقر(عليه السلام) روايت شده است: «آن كس كه اين روز را روزه بدارد، خداوند دعايش را اجابت مي‌كند، همانگونه كه دعاي زكريا(عليه السلام) را اجابت كرد.»(8)

دو ركعت نماز خوانده شود و پس از آن سه بار دعاي زير قرائت گردد:

«اللّهم انت الاله القديم و هذه سنةٌ جديدةٌ فاسئلك فيها العصمة من الشيطان و القوَّة علي هذه النّفس الامّارة بالسُّوء»(9)؛ بارالها! تو خداي قديم و جاوداني و اين سال، سال نو است، از تو مي‌خواهم كه مرا در اين سال از شيطان حفظ كني و بر نفس اماره (راهنمايي كننده) به بدي پيروز سازي.

 

روز دوم محرم

در چنين روزي كاروان امام حسين(عليه السلام) در سال 61 ه‍ .ق وارد سرزمين كربلا شد و با ممانعت لشكر حرّ مجبور به توقّف در آنجا گرديد.(10)

 

روز سوم محرم

از پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) نقل شده است:

«هر كس در اين روز روزه بگيرد، خداوند دعايش را اجابت كند.»(11)

در آن روز سپاه عمر بن سعد وارد كربلا شد.

 

روز چهارم محرم

بي‌نتيجه بودن مذاكره حضرت سيدالشهداء(عليه السلام)، با عمر بن سعد براي وادار كردن لشكر وي به ترك جنگ و دعوت او و لشكرش جهت ملحق شدن به سپاه اسلام.

 

روز هفتم محرم

روزه گرفتن مستحب است.

 

روز نهم محرم

تاسوعاي حسيني، روز محاصره‌ امام حسين(عليه السلام) و اصحابش در سرزمين كربلا توسط سپاه شمر.(12)

 

اعمال شب عاشورا

1ـ چند نماز براي اين شب در روايات آمده است كه يكي از آنها چنين است:

چهار ركعت نماز كه در هر ركعت بعد از سوره‌ حمد، 50 بار سوره‌ توحيد خوانده مي‌شود. پس از پايان نماز، 70 بار «سبحان الله والحمدالله و لا اله الاّ الله و الله اكبر ولا حول ولا قوة الاّ بالله العليّ العظيم» خوانده شود.(13)

2ـ احياي اين شب كنار قبر امام حسين(عليه السلام).(14)

3ـ دعا و نيايش. (15)


عاشورا

روز عاشورا


1ـ عزاداري بر امام حسين(عليه السلام) و شهداي كربلا، در اين مورد از امام رضا(عليه السلام) نقل شده است:

هر كس كار و كوشش را در اين روز، رها كند، خداوند خواسته‌هايش را برآورد و هر كس اين روز را با حزن و اندوه سپري كند، خداوند قيامت را روز خوشحالي او قرار دهد. (16)

2ـ زيارت امام حسين(عليه السلام).(17)

3ـ روزه گرفتن در اين روز كراهت دارد؛ ولي بهتر است بدون قصد روزه، تا بعد از نماز عصر از خوردن و آشاميدن خودداري شود. (18)

4ـ آب دادن به زائران امام حسين(عليه السلام).(19)

5ـ خواندن سوره توحيد هزار مرتبه.(20)

6ـ خواندن زيارت عاشورا. (21)

7ـ گفتن هزار بار ذكر «اللّهم العن قتلة الحسين(عليه السلام).»(22)

 

روز دوازدهم محرم

ورود كاروان اسيران كربلا به كوفه و شهادت حضرت سجاد(عليه السلام) در سال 94 ه‍ .ق.

 

روز بيست و يكم محرم

1ـ روزه‌ اين روز مطلوب است. (23)

 

پي‌نوشت‌ها:

1- مصباح كفعمي، ص 509.

2- فرهنگ عاشورا، ص 405، جواد محدثي.

3- وسائل الشيعه، ج 5، ص 394، حديث 8.

4- همان، حديث 7.

5- بحارالانوار، ج 98، ص 333؛ وسائل الشيعه، ج 5، ص 294، حديث 1؛ مفاتيح الجنان، ص 286.

6- مصباح المتهجد، ص 783.

7- بحارالانوار، ج 98، ص 324.

8- عروة الوثقي، ج 2، ص 243؛ وسائل الشيعه، ج 7، ص 347، حديث 3.

9- بحارالانوار، ج 98، ص 334.

10- فرهنگ عاشورا، ص 406.

11- عروة الوثقي، ج 2، ص 242؛ وسائل الشيعه، ج 7، ص 348.

12- وسائل الشيعه، ج 7، ص 339، حديث 1.

13- همان، ص 295، حديث 4 و 5.

14- بحارالانوار، ج 98، ص 340.

15- همان، ص 338.

16- بحارالانوار، ج 98، ص 43، حديث 5.

17- كامل الزيارات، ص 174، حديث 5 و 6.

18- وسائل الشيعه، ج 7، ص 338، حديث 7.

19- كامل الزيارات، ص 174، حديث 5.

20- وسائل الشيعه، ج 7، ص 339، حديث 8.

21- كامل الزيارات، ص 174.

22- مفاتيح الجنان، ص 298.

23- بحارالانوار، ج 98، ص 345، حديث 1.


 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:22 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


خوانده پدر ...




 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:17 موضوع تصاوير | لینک ثابت


دست نوشته های یک بچه هیئتی با مرام خاکی

دیشب و امشب کاری رو کردم که شاید خیلی انسانی نبود برای رهایی خودم از یک سری مسائل

مجبور شدم به یک نفر یک برچسب زشت بچسبونم.

هرچند وجدانم از این کار ناراحته ولی دق دلیم خالی شد. حقش بود تا اون باشه با دم شیر

بازی نکنه

این موبایلم شد مایه دردسر برام. می خوام تعطیلش کنم

یه مدتیه حوصله خودم هم ندارم مریض هم شدم هیئت نمیرم

دوست دارم ارتباطمو با همه فطع کنم و یه چند ماهی استراحت کنم ولی نمیشه

از همه آدمها خستم واقعا تکراری و قابل پیش بینی اند

باید برنامه زندگیمو تغییر بدم حالا که زندگی با ما خوب تا نمی کنه ما هم باش خوب تا نمی کنیم

باید بی خیال بود و شد                اینجوری هیچ فایده ای نداره

من خیلی خستم احتیاج به خواب دارم


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:9 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت


صل الله علی الباکین علی الحسین ::..

تو این اوضاع و احوال غزه، حداقل کاری که از دستمون برمیاد رو ازش دریغ نکنیم:

دعا براي آزادي هر چه زودتر قدس كبير و غزه

*                   *                  *

به قول حاج قربون، چقدر این شبهای محرم بیاد و بره و من و تو زیر خاک باشیم ...

البته هر وقت این رو می گه پیش خودم فکر می کنم که مگه حتما جایی امضا شده که تا ما زنده ایم آقا ظهور نکنه؟! اما از اونجایی که معمولا آدم های بی لیاقتی هستیم احتمالا وقت ظهور هم یه موقعی خواهد بود که ما نباشیم ...

بگذریم ...

یه محرم دیگه هم اومد اما باز هم احتمالا  تمام محرم و عاشورا و امام حسین (ع) رو تو چندتا روضه خلاصه خواهیم کرد ...

اگرچه اصل روضه امام حسین و ذکر مصیبت اونچه که تو کربلا اتفاق افتاد، گفتن و شنیدنش هم خودش یه توفیقه اما شریعتی حرف قشنگی می زنه و می گه "حسین (ع) بیشتر از آب تشنه لبیک بود افسوس که به جای افکارش زخم های تنش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی نامیدند"

از هرچه بگذریم سخن دوست خوشتر است/ برگو کدام دوست نکوتر ز یار ماست ...

با اینکه هیچ ارادتی به شریعتی ندارم و پیش از هر چیز هم منتقدش هستم اما واقعا این جمله اش خیلی دقیق و درسته. اگر به نظرم واقعا کربلا و این قیام تاریخی رو فقط به این خلاصه نمی کردیم و به عامه مردم می فهموندیم که وجهه عدالتخواهی قیام امام حسین چه بود، واقعا الان خیلی از آقایون جرات داشتند تا در عین اینکه مردم رو تو نماز جمعه و این ور و اون ور به به تقوا دعوت کنند کاخ نشینی کنند و بعد هم اخلافشون یکی پس از دیگری مفسد اقتصادی و ... در بیان و پدر مردم رو در بیارن؟!

اگه تونسته بودیم این رو برای خودمون جا بندازیم که نه تنها قیام عاشورا بلکه تمام قیام های ائمه علیه السلام در نهایت در پس ایجاد قسط و عدالت اجتماعی بوده امروز وضعی بهتر از این داشتیم و اگر کسی جرات می کرد تا در میان فریادهای دیگه دم از عدالتخواهی بزنه عده ای به راحتی به خودشون جرات نمی دادن تا هر کاری از دستشون برآمد انجام بدن تا بزنندش زمین ...

۱۴۰۰ سال پیش هم جنگ بین اسلام ناب و اسلام آمریکایی بود. اونهایی که سر امام حسین (ع) رو بریدند با اعتقاد به اینکه کارشون درسته و دارند وظیفه شرعی شون  رو انجام میدن این کار رو کردند و امروز هم همینطور ...

همون ۱۴۰۰ سال پیش هم به یزید می گفتند امیرالمومنینُ در حالیکه حجت خدا (امام حسین علیه السلام) حی و حاضر بود! و به کاروان امام حسین (ع) در زمان اسارت در شام گفتند : خارجی!

الان هم شرایط خیلی تفاوتی نکرده. خیلی از آقایون همه کار می کنند و نه اینکه خودشون رو فرزند نظام بدونند بلکه نظام رو بچه خودشون می دونند و مردم رو هم ریزه خوار سر سفره شون! بعد هم می گن ...

در خارج از مرزها هم همینطور. الان غزه یه کربلای واقعی شده. دیروز این عکس رو دیدم انصافا ناخودآگاه به یاد روضه هایی افتادم که در وصف صحنه ظهر عاشورا شنیدم ... همه غرق خون در زمین ... اون موقع مردک کثافت حسنی مبارک به همراه شیوخ خوک صفت سعودی و لیونی لجن صدای هر هر و کر کر شون دنیا رو پر کرده ...

ما کجای این جبهه قرار داریم؟!

بگذریم، مثلا خواستم یک بار هم که شده سیاسی ننویسم اما انگار قلمم غیر از این نمی نویسه!

از سرزنش مدعی آهنگ ملال است             دیوانگی کوی حسین (ع) عین کمال است


 

نوشته شده توسط خادم امام حسين(ع) در یکشنبه پانزدهم دی 1387 ساعت 21:5 موضوع مطالب آموزنده | لینک ثابت